اوست پايدار

بهمن علاءالدين درگذشت

كوگِ تارازِ آخي بگوين والله چينو نناله      مو دلُم آخي كم طاقته والله نه چي هر ساله

   در جاي جاي رشته كوه زاگرس مياني یعنی خاستگاه ايل بختياري سرودها و ترانه هايي بر زبانها جاري است كه هر كدام بيانگر رويدادي تاريخي، حماسه اي از دلاورمردان، عشقي آتشين و يا زيبايي هاي طبيعي اين سرزمين خيال انگيز است. اين سروده ها سينه به سينه به نسلهاي بعدي منتقل شده اند و در اين محدوده به مناسبتهاي مختلف خوانده مي شوند. در اين چند دهه اخير مردي از اين خطه كمر همت بربست و با كوشش خود به جمع آوري زيبا ترين اين سرودها پرداخت و با نواي گرم خود آنها را به گوش همگان رساند. اكنون ديگر ترانه هاي بختياري با صداي دلنشين بهمن علاءالدين (مسعود بختياري) نه تنها در سرزمین بختیاری بلکه در همه جاي ايران زمين نوائي آشناست. در دل اين كوهها به هر جا كه پا بگذاري طنين دل انگيز علاءالدين را به گوش جان مي شنوي به كوه تاراز كه بروي نغمه هاي «كوگِ تاراز» (كبك تاراز) را مي شنوي در مرغزارها «كُميت چال زين مخملي» را به زير پا مي بيني از بلنداي كوههاي دلا و منار كه به دشت شيمبار بنگري گوئي «بختـيار»  را با «كدِ گشاده» (كمر گشاده) مي بيني به روسـتاهاي للر و كُتُك در دامـنه كوه «كِي نو» كه بروي نجواهاي عاشقانه «عبده ممد للري» و «خدابس» را مي شنوي. اگرچه علاءالدين ديگر نيست ولي شك نداريم كه ياد او در همه جاي اين سرزمين ماندگار خواهد بود.
   گروه كوهنوردي زاگرس اين مصيبت را به همه هنردوستان و به ويزه دوستداران زاگرس تسليت مي گويد.