پیش تر (در مقاله ماجرای تشکر) در مورد تشکر کردن خودم به نمایندگی از کوهنوردان از میزبانی برق مازندران گفته بودم. و نیز گفته بودم که «اون» بعد از این کار من چه الم شنگه ای راه انداخت. من تا چند سال در تعجب بودم که «اون» چرا از این کار من برآشفته شده که حتی تا سالها بعد هم فراموشش نمی کند تا اینکه متوجه شدم که در سالهای اخیر هر وقت که فرصتی پیش آمده «اون» در مراسم اختتامیه به عنوان نماینده کوهنوردان پشت تریبون رفته و از میزبانان تشکر کرده است.
   عکس زیر از یکی ازاین مراسم گرفته شده. البته شاید تعجب کنید از اینکه در این عکس جمعیت زیادی را می بینید که گوش تا گوش نشسته اند و به تریبون خیره شده اند در حالی که کسی پشت تریبون نیست. اشتباه نکنید «اون» پشت تریبون ایستاده و داره سخنرانی می کنه. در اینجا یک اشکال فنی وجود داره.من فکر می کنم که تریبون را کمی بلند ساخته اند. نظر شما چیست؟