در چند سال اخیر کارکنان شرکت برق منطقه ای خوزستان بارها شاهد پلاکاردهائی بوده اند که از سوی قسمت ورزش شرکت جهت گفتن تبریک به مدیریت شرکت به مناسبت موفقیت های ریز و درشت ورزشی روی دیوارها نصب شده. لازم نیست که این موفقیت ها چندان هم چشمگیر باشد. کافیست که فرزند یکی از کارکنان شرکت در مسابقات مثلاً «یک قل دوقل» مقامی کسب کند. همین بهانه ای می شود تا ساختمانهای شرکت مزین به چندین پلاکارد تبریک شوند. حال این سئوال مطرح می شود که وقتی مدیرعامل محترم شرکت آنقدر تواضع دارند که حتی پس از بازگشت از سفر حج دستور اکید داده بودند که کسی پلاکارد تبریک برای ایشان نصب نکند، این کار چه معنی می دهد؟ آیا به منظور ایجاد احساس غرور در پرسنل است؟ پرسنلی که می بینند بعد از چند سال که از تاسیس شرکت می گذرد هنوز یک زمین یا سالن ورزشی ندارند و نه خود و نه خانواده آنان نمی توانند با امکانات ورزشی شرکت ورزش کنند و برای ساده ترین و عمومی ترین شکل ورزش یعنی آمادگی جسمانی باید از امکانات دیگران استفاده کنند زیرا شرکت خودشان یا امکاناتی ندارد و یا اگر داشته باشد در اختیار افراد «به درد بخور» برای قسمت ورزش می باشد آیا با دیدن این پلاکاردها احساس غرور و شادمانی می کنند یا نمک بر زخمهایشان پاشیده می شود؟ به این پلاکاردی که اخیراً نصب شده توجه کنید:

    قسمت ورزش ما موفق شده که بهترین میزبان باشد. معنی این چیست؟ یعنی با پولی که می توانست صرف تجهیز یک سالن ورزشی شود، میزبانی مسابقات فوتسال برگزار شده و میهمانان آنقدر نمک گیر شده اند که این مقام را به آنها اهدا کرده اند. بهترین میزبان شدن چه دردی را از پرسنل شرکت دوا می کند؟ آیا این کارها برای دهن کجی به کارکنان شرکت نیست که از سوء مدیریت در قسمت ورزش به فغان آمده اند؟ رئیس ورزشی که به جز فوتبال از رشته های دیگر ورزشی چندان اطلاعی ندارد تا جائی که فکر می کند مثلاً کوهنوردان در هنگام کوهنوردی به «قلعه» صعود می کنندچه حرفی برای گفتن دارد؟ وقتی که برای اولین بار دیدم که روی یکی از این پلاکاردها که به مناسبت صعودی که آنهم به طور ناقص انجام داده بودند تهیه کرده بود، ادعا کرده بود که موفق به فتح «قلعه» شده اندفکر کردم که شاید اشتباهی صورت گرفته باشد ولی بعد ها به چشم خودم دیدم که رئیس ورزش شخصاً پلاکاردها را قبل از نصب چک می کند، فهمیدم که ایشان چقدر دقت می کند تا مبادا «قلعه» را قله نوشته باشند!!! حتی در یکی از مکاتباتی که اخیراً در جهت تخریب گروه کوهنوردی نیروی آزاد نوشته بود و رونوشت آن را به چند واحد دیگر داده بود شمردم و دیدم که در هشت جای آن همین کلمه «قلعه» را به جای قله نوشته بود.

   من می دانم که پس از انتشار این مقاله شدیداً مورد اعتراض و تکذیب و حتی تهدید قرار خواهم گرفت و شاید مجبورم کنند که آن را از سایت حذف کنم ولی ایشان بهتر از هر کس می داند که من برای تمام ادعاهای خود مدرک دارم و خواهش می کنم به جای این جور عکس العمل های احتمالی اگر حرف منطقی و قانع کننده ای دارند بیان کنند و من هم قول می دهیم در همین سایت منتشر کنیم . آنچه شرط بلاغ است با تو می گویم. تو خواه از سخنم پند گیر و خوان ملال.

صالح و طالح متاع خویش نمودند                تا چه قبول افتد و که در نظر آید