گروه کوهنوردی زاگرس

   همان طور كه در بالا توضيح داده ام شخصيتي كه به نام «اون» از او ياد مي كنم منحصر به یک فرد نيست و افراد مختلفي مي توانند «اون» باشند ولي از بس كه درجه «اونيت» يكي از آنها زياد بود تا حالا بيشتر از همه به «اون» پرداخته ام تا جائي كه همه فكر مي كنند فقط «اون» مي تواند «اون» باشد در حاليكه در اطراف ما شكر خدا تا دلت بخواهد «اون» وجود دارد و ما تصميم داريم به خاطر اينكه خداي نكرده حقي از آنها ضايع نشود به بقيه آنها نيز بپردازيم. اين بار با يك قطعه شعر يادي از يكي از آنها مي كنم تا بعد كه مطالب ديگري از «اون» بنويسم. تا نظر شما چه باشد؟

كــنون داســـــتاني زِ  يك «اونِ» ديـگر شـــنو         دگر  ها شنيدســــــــتي اين  هم  شــــنو
حكايت همي گويم از كودكي پر سن و ســال        بزرگـش نگردانده است گردش ماه و سال
به نــــيرنگ و تــزويــر  و  خــــوي  درشـــــــت        هـــمو كـرده بر هــر چه نيكيــــست پـشت
حــــــكايت     كـــــــــنم   مر تو  را  زان  دغــل        كه   شــــيرين  كـنم كام تو  چون   عــسل
«روانـش»  چنان « شــــاد» گرديده در روزگار        كه غافل  هـــمي  گشــته از  فرجام كــار